لکنت
موقعیت شما : خانه > سخنرانی‌ها

سخنرانی‌ها

سخنرانی سرکار خانم دکتر فریبا یادگاری

در اولین گردهمایی بنیاد گفتار روان

۲۲ آبان ۱۳۹۳

 

 

امیدواریم، انجمن جدیدی که شکل گرفته‌است، رسماً به یک بنیاد علمی تبدیل شود، چرا که پتانسیل‌های لازم برای این امر را در خود دارد.

درمانی که در کشور ما ارائه می‌شود، با چالش‌هایی روبه‌روست. سوالاتی که در این زمینه می‌توان مطرح کرد این است که آیا این روش‌های درمانی متنوع پایه و اساس صحیح علمی دارد؟ تجربه‌شده و آزموده‌شده‌ است؟ و یا این‌که روتین و تکراری و کلیشه‌ای‌ست؟ آیا فعالیت‌های درمانی مبتنی بر شواهد است؟  و یا بر اساس تجربه و بدون بنیان عملی‌ست؟

درمان‌جویان و درمان‌گران با مشکلاتی روبه‌رو هستند که تنها با تعامل با یکدیگر بر این مشکلات فائق خواهند آمد. چرا که هر دو سوار بر یک قایق‌اند. درمان‌جو از دلواپسی‌ها و اضطراب درمان‌گر خبر ندارد و نمی‌داند که وی مرتباً در فکر موفقیت و یا عدم موفقیت روند درمان بوده و چنان‌چه موفق نشود، احساس گناه می‌کند.

فرایند درمان بسیار پیچیده بوده و ابعاد گوناگون هیجانی؛ اجتماعی؛ زبان‌شناختی؛ موتور-حرکتی و … دارد و نوع گویش و لکنت هر فرد باید از تمام جهات توسط درمان‌گر مورد آنالیز قرار بگیرد.

آموزش قواعد کنترل لکنت در کلینیک‌ها صورت می‌گیرد، ولی آیا شخص درمان‌جو، در خارج از محیط درمان این روش‌ها را تعمیم می‌دهد؟ یا به محض روبه‌رو شدن با شنونده‌ی سخت، شیوه‌ی گفتاری را ترک کرده و یا عکس‌العمل نامناسب نشان می‌دهد؟ برای مثال به‌هم ریخته شده و با تصور این‌که نوع صحبت‌اش مزاحم دیگران است، در گرداب مسایل پیچیده‌تری گرفتار خواهد شد؟

بسیاری اوقات، تغییرها و تعدیل‌ها باید روی پارتنرها و شرکای ارتباطی صورت بگیرد. چراکه مشکل لکنت، شنونده-وابسته و جامعه-وابسته است و باید به گلایه‌های درمان‌جویان از برخورد افراد جامعه نیز رسیدگی شده و آموزش‌های لازم برای جامعه نیز صورت گیرد.

مشکل دیگر این است که تحقیقاتی که تا کنون باید در سطح کشور صورت می‌گرفته، متاسفانه به دلیل عدم هم‌کاری درمان‌جویان، به نتیجه نرسیده و هنوز اطلاعات آماری در سطح کشور، در حد صفر است! واجب است که در این زمینه، تحقیقات بومی صورت گرفته و اپیدمی‌لوژیِ لکنت شناسایی شود. همچنین تحقیقاتی نگرشی لازم است تا چگونگی برخورد با موضوع لکنت در فرهنگ‌های مختلف مورد بررسی قرار گیرد تا واکنش جامعه نسبت به موضوع لکنت اصلاح شود.

امید است که بنیاد گفتار رون بتواند با برقراری ارتباط با دانشگاه، درمان‌جویان و پژوهش‌گرانِ لکنت را در کنار یکدیگر قرارداده و به امر درمان و تحقیقات کمک کند.

متاسفانه در عرصه‌ی درمان، افرادی حضور دارند که خبرگی لازم را نداشته و باعث بروز مشکلات بیشتری می‌شوند. لازم است که درمان بر اساس مبنای علمی و نظری انجام شود تا موفقیت به‌همراه داشته‌باشد. که البته معیار موفقیت و یا شکست در درمان، مبحث مفصلی‌ست که در این جلسه مجال صحبت در مورد آن نیست.

در نهایت، هر نوع هم‌کاری از طرف درمان‌جو برای رفع و یا کنترل لکنت، هم برای درمان‌جو و هم برای درمان‌گر باعث خوشحالی‌ست و منفعت این هم‌کاری، از آن هر دو گروه خواهد بود.

بالا